+1 do lansu :D

Dokladnie 12.09.08 zlozylem swoja prace magisterska!

Zajelo to jakies 1.5 roku ale wkoncu sie stalo. Obrona na poczatku pazdziernika.

- Wbijam na poczte (o dziwo nie było kolejki),
- Zje*&$^$ listonosza, że dostałem list polecony a ten się nie pofatygował z tym do mnie,
- Pokazuje awizo a kobieta mi przynosi paczkę z tajlandii, (chmmm, że co?)
- Myśle sobie, CDK porno, ktoś chce sie ze mną ożenic/wyjść za mąż, czy to może wąglik,
- Biore w łapy, zgniatam i myśle dalej, coś miekkiego, może to koszulka,
- Otwieram koperte, a tam jakis papier pakunkowy na prezenty, rożowy z różyczkami i napisami “Eeverything for you”
- To GG sobie pomyslalem,
- Rozdzieram dalej, i patrze O Jeju! Jest wreszcie moja pro koszulka arsenalu!!

Dla słuchaczy link: respect.wmv

Jakiś czas temu Jadźka przesłała mi ciekawą rozprawę na temat hierarchii uczelnianej. Oto jej treść:

REKTOR
Przeskakuje najwyższe budynki za jednym zamachem.
Jest silniejszy od lokomotywy i szybszy od pocisku.
Chodzi po wodzie.
Rozmawia z Bogiem.

PROREKTOR
Przeskakuje niskie budynki za jednym zamachem.
Jest silniejszy od lokomotywy parowej.
Czasami dogania pocisk.
Chodzi po wodzie, gdy morze jest spokojne.
Rozmawia z Bogiem, jeżeli otrzyma specjalne pozwolenie.

DZIEKAN
Przeskakuje niskie budynki z rozbiegu i o tyczce.
Jest prawie tak silny jak lokomotywa parowa.
Potrafi strzelać z pistoletu.
Chodzi po wodzie na krytym basenie.
Czasami Bóg zwraca się do niego.

PRODZIEKAN
Ledwo przeskakuje budkę portiera.
Przegrywa z lokomotywą.
Czasami może trzymać broń bez obawy o samookaleczenie.
Bardzo dobrze pływa.
Rozmawia ze zwierzętami.

PROFESOR
Obija się o ściany próbując przeskoczyć jakikolwiek budynek.
Może zostać przejechany przez lokomotywę.
Nie dostaje amunicji.
Pływa pieskiem.
Mówi do ścian.

DOKTOR
Wbiega do budynków.
Nie wytrzymuje konfrontacji z ręczną drezyną.
Moczy się pistoletem na wodę.
Utrzymuje się na wodzie tylko dzięki kamizelce ratunkowej.
Bełkocze do siebie.

PANI Z DZIEKANATU
Podnosi budynki i przechodzi pod nimi.
Zwala lokomotywę z torów.
Łapie pocisk zębami i go rozgryza.
Zamraża wodę jednym spojrzeniem.
Jest Bogiem.

Po dzisiejszych, jak i wcześniejszych doświadczeniach nie mam wątpliwości ze Student na uczelni jest tylko numerem indeksu/legitymacji. Nie dość, że muszę troszczyć się o 55 osób ze swojej specjalizacji (jestem starostą) to jeszcze tracę przy tym mnóstwo czasu. Nie wspomnę już o kolejkach na poczcie, którą ostatnimi czasy odwiedzam bardzo często. W zeszłą niedzielę coś się popsuło w moim nowym odtwarzaczu mp3 (sansa m250), na dodatek moja mama ma nogę usztywnioną lekkim gipsem i mam masę obowiązków domowych.

To wszystko bardzo mnie denerwuje, bo nie znajduję czasu na szukanie materiałów do swojej pracy magisterskiej. Jak się cieszę, że dostałem w końcu próbki od Maxim-Dallas i po konsultacji z promotorem, okazało się że wybrałem dobry sprzęt. Muszę się jakoś bardziej zmobilizować, albo znaleźć jakiegoś murzyna do pomocy. Przede mną jeszcze 2 większe projekty, które musze zmęczyć do końca roku, bo potem będzie już niewiele czasu.

Jednym słowem jestem zerem i nic na to nie poradzę. Mam jednak nadzieję, że kiedyś w końcu doczekam czasów, że będę miał więcej czasu dla siebie.

Koniecznie muszę skombinować sobie tutaj wyjustowanie, bo przy moich preferencjach do zdać złożonych strona nie wygląda szczególnie estetycznie.

• zainstalować odpowiedni CMS (WordPress),
• zainstalować schemat wyglądu (Regulus),
• zainstalować spolszczenie (WordPress.pl).

Przede mną jeszcze wiele pracy, m.in.:

• spersonalizowanie grafiki (logo strony),
• edycja stylu – spolszczenie wszystkich możliwych tekstów,
• i oczywiście więcej wpisów do samego bloga.

Wow, dzisiaj tj. 17.11. spolonizowałem plik językowy stylu.
Czeka mnie jeszcze wiele poprawek, ale mam nadzieję,
że w trakcie pracy nad weblogiem, uda mi się dostrzec i poprawić wszystkie błędy.

Mam nadzieję, że uda mi się tu czasem coś napisać.

Zapraszam Was do czytania i komentowania.